Showing posts with label Jeffrey. Show all posts
Showing posts with label Jeffrey. Show all posts

Guardian: Ο Παπανδρέου στις εκλογές στηρίζει τον Α. Σαμαρά

Για επείγουσα ανάγκη εκλογής μίας φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης έκανε λόγο ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, τονίζοντας επίσης πως η Ευρώπη πρέπει να ξεκινήσει να αντιμετωπίζει με άλλον τρόπο την Ελλάδα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, σε συνέντευξή του στην βρετανική εφημερίδα Guardian, τόνισε χαρακτηριστικά «ελπίζω στη νίκη των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων που μπορούν να δημιουργήσουν έναν σταθερό συνασπισμό και επομένως να εξετάσουν πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τα μέτρα λιτότητας».

Στην συνέχεια λέει πως «αυτό το πιο πιθανό θα συνεπάγεται την επιμήκυνση του προγράμματος και ο επιπρόσθετος αυτός χρόνος θα σήμαινε ότι θα χρειαζόμασταν περισσότερα χρήματα».

Η Guardian σχολιάζοντας, κάνει λόγο για...«ειρωνεία της κρίσης», ο σοσιαλιστή πρώην πρωθυπουργός να στηρίζει τον πρώην πολιτικό του αντίπαλο, τον συντηρητικό Αντώνη Σαμαρά προκειμένου να διασφαλιστεί η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

«Χρειαζόμαστε ασφάλεια και ένα μία σαφή πορεία και αυτό δεν είναι κάτι που μπορούν να κάνουν μόνοι τους οι Έλληνες. Η Ευρώπη πρέπει να επίσης να αναλάβει πρωτοβουλία», λέει ο Γιώργος Παπανδρέου.

«Με κάθε βήμα μέχρι στιγμής μπαλώνουμε το πρόβλημα. Το συνοθύλευμα αυτό πρέπει να τελειώσει», επισημαίνει.

Στην συνέχεια ο πρώην πρωθυπουργός κάνει λόγο για ύπαρξη πολλών στερεοτύπων στην Ελλάδα. «Έχουμε γίνει το σημείο αναφοράς για κάθε αναλυτή που θέλει να προβάλλει τη θέση του για την παγκόσμια οικονομία», λέει, προσθέτοντας πως «είναι πολύ εύκολο να λες ότι η Ελλάδα είναι το πρόβλημα αλλά έχουμε δει και έχουμε ξαναδεί ότι κινδυνεύει το σύστημα. Αυτό που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι που θα δούμε να συμβαίνει σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Είμαστε μόνο το είδωλο των προβλημάτων που μπορεί να έρθουν».

Ο Γιώργος Παπανδρέου παραδέχεται ότι έχει νιώσει μεικτά συναισθήματα. «Υπήρχαν καλές και κακές στιγμές», λέει. «Όμως ο θυμός δεν είναι καλός σύμβουλος. Πρέπει να να κοιτάξουμε μπροστά με πιο ψύχραιμο τρόπο». Επιμένει, πάντως, ότι ως πρωθυπουργός έκανε «ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό για να κρατήσει την Ελλάδα πάνω από την επιφάνεια του νερού».

Στην συνέχεια, δηλώνει πως η κυβέρνησή του είχε την πρόθεση να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, ωστόσο όπως ο ίδιος είπε «είχα πει από την αρχή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ ότι παρότι έχουμε την πρόθεση, δεν έχουμε την διοικητική ικανότητα να υλοποιήσουμε τέτοια μέτρα».

«Έπρεπε να χρησιμοποιούμε τους χάρτες του Google Earth για να εντοπίσουμε τις πισίνες, να χρησιμοποιούμε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ για φορολογήσουμε την περιουσία, καθώς δεν είχαμε μία δημόσια υπηρεσία ικανή να κάνει αυτά τα πράγματα», συμπληρώνει.

«Ό,τι και να έκανε η Ελλάδα οι αγορές δεν θα την αφήσουν ήσυχη μέχρι η Ευρώπη δει τις δικές της εσωτερικές αντιθέσεις» λέει, ενώ συμπληρώνει πως κάτι τέτοιο το πιστεύει όλο και περισσότερο κάθε μέρα.

Αναφορικά με το φημισμένο δημοψήφισμα, λέει πως «από το καλοκαίρι του 2011 συζητούσαμε για ένα δημοψήφισμα», αποκαλύπτοντας ότι τόσο η Άνγκελα Μέρκελ όσο και ο Νικολά Σαρκοζί ήταν πλήρως ενήμεροι για τα σχέδιά του σε ότι αφορά το δημοψήφισμα.

«Κατάλαβαν ότι θα προχωρούσα στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος και συμφώνησαν», αναφέρει, προσθέτοντας ότι αν ένα δημοψήφισμα είχε γίνει τότε θα είχε απομακρύνει την αβεβαιότητα που έχει στοιχειώσει την Ελλάδα και την Ευρώπη.

από το iefimerida, μοντάζ το Γρέκι

Η νύφη το έσκασε και ο ΓΑΠ γυαλίζει το κανό

Απατημένο σύζυγο που βλέπει τη γυναίκα του να τον κοιτά με τη βαλίτσα στο χέρι και μάτια ψυχρά, λες και ξαφνικά ξέχασε όλες τους τις καλές στιγμές - τα ταξίδια, τα κοσμήματα, τις ανέσεις, ακόμη και το κακομαθημένο παιδί τους - θύμιζε ο Βαγγέλης Βενιζέλος στην συνάντησή του με το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ.

Προσπάθησε να τους θυμίσει πως «ο δημοσιοϋπαλληλικός κόσμος έχει στενούς και αδελφικούς δεσμούς με το ΠΑΣΟΚ», αλλά και πάλι ως εγκαταλελειμμένος σύζυγος βρέθηκε να... αραδιάζει δικαιολογίες του τύπου «πάντα σε αγαπούσα, αλλά σε παραμέλησα, γιατί χρειάστηκε να δουλεύω πολλές ώρες, όλο σε μένα φόρτωναν τις δουλειές στο μαγαζί».

Δεν το είπε έτσι ακριβώς, αλλά… κάπως έτσι:

«Πάντα ζητούσαμε στη σκληρή διαπραγμάτευση με την τρόικα να κινούνται σε επίπεδα σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο, αλλά η επιμονή της τρόικας υπαγορευόταν και από πιέσεις συγκεκριμένων κύκλων στην Ελλάδα που ακολούθησαν παρασκηνιακές διαδικασίες».

Ανάλογου τύπου είναι και οι επόμενες δικαιολογίες:

«Πάντα αγωνιστήκαμε να μην υπάρχει πάνω από τα κεφάλια των δημοσίων υπαλλήλων η απειλή της απόλυσης και της μείωσης συγκεκριμένου αριθμού χωρίς αυτό να προκύπτει μέσα από μια σοβαρή μελέτη και από μια ανάγκη αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών». Και:

«Η εργασιακή εφεδρεία και η πρόβλεψη της δανειακής σύμβασης για συγκεκριμένο αριθμό μείωσης του προσωπικού, ήταν σημεία στα οποία επέμενε η τρόικα στη διαπραγμάτευση και τα οποία εμείς δεν είχαμε αποδεχτεί, αλλά έπρεπε κάποια στιγμή να σταθμίσουμε τα δεδομένα, να δούμε αν πρέπει να υπογραφεί η σύμβαση για να μειωθεί το χρέος και να λάβουμε τα χρήματα ή αν έπρεπε να επιμείνουμε σε κάτι που θα μπορούσαμε να το θέσουμε στην πρώτη αναθεώρηση της σύμβασης».

Η αλήθεια είναι πως το ΠΑΣΟΚ έχει «αδειάσει» από δημοσίους υπαλλήλους.

Η σύζυγος έφυγε και σχεδόν δεν έχει νόημα να τρέξει κανείς ξοπίσω της.

Βρήκε άλλη αγκαλιά, πιο ζεστή, πιο ελπιδοφόρα, που ξέρει να μοιράζει καινούργιες υποσχέσεις.

Πίσω της άφησε μερικά «κειμήλια» του ένδοξου παρελθόντος – ένα μισοτελειωμένο μέικ-απ, μερικές γόβες στιλέτο ξεχασμένες στο βάθος της ντουλάπας, ένα-δυο πανάκριβες σινιέ τσάντες, πολυκαιρισμένες για τις ανάγκες της καινούργιας ζωής.

Κάπως έτσι βρέθηκε και ο κ. Βενιζέλος να κουβεντιάζει με το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ – για όσο ακόμη διάστημα παραμένουν στο άδειο σπίτι.

Μέσα στη σύγχυση, το έβαλαν στα πόδια και κάποιοι περιφερειακοί φίλοι, που κάποτε γλεντοκοπούσαν κι’ αυτοί με το ζευγάρι – 127 από αυτούς υπέγραψαν κείμενο προσχώρησης στην καινούργια παρέα της συζύγου, ακολουθώντας το (νέο) «ισχυρό ρεύμα αλλαγής».

Ειλικρινά, είναι αδύνατον να καταλάβει κανείς τι είχαν στο μυαλό τους οι Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλος και λοιποί κλαψουρίζοντες στα τηλεπαράθυρα πρωτοκλασάτοι όταν διανοήθηκαν – με άνω του 10% διαφορά στην τσέπη, είναι η αλήθεια, δώρο του ελληνικού λαού – ότι μπορούσαν να κάνουν ό,τι τους κατέβει, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν.

Να πάνε στο ΔΝΤ, να κοκορεύονται για τον μηχανισμό που «έφτιαξαν εκ του μηδενός», να φέρνουν προς ψήφιση τροπολογία – που ψήφισαν και οι διαμαρτυρόμενοι σήμερα, της Λούκας συμπεριλαμβανομένης – με την οποία παρείχοντο στον υπουργό Οικονομικών εξουσίες αυτοκράτορα, ώστε να μπορεί να υπογράφει δανειακές συμβάσεις χωρίς να ρωτά κανέναν.

Πού πίστευαν ότι θα καταλήξει αυτή η αλαζονεία, η μέθη της εξουσίας, η απύθμενη ανοησία;

Πουθενά αλλού εκτός από ένα ωραίο διαζύγιο.

Τι πίστευαν ότι θα συνέβαινε οι Παπανδρέου – Βενιζέλος όταν – χωρίς να προχωρούν στην παραμικρή μεταρρύθμιση – θριαμβολογούσαν μετά από κάθε επιστροφή τους από την Εσπερία, αραδιάζοντας συνεχώς προπαγάνδες περί σωτηρίας;

Ότι θα μπορούσαν να κοροϊδεύουν επ’ άπειρον εγχώριους και αλλοδαπούς;

Προφανώς! Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

Το πρόβλημα είναι πως στην προσπάθειά τους να μην ενοχλήσουν την πελατεία τους, κατέστρεψαν ολόκληρη τη χώρα – και έχασαν και την πελατεία.

Στο μεταξύ, γεννήθηκαν άλλοι καταστροφείς, έτοιμοι να συνεχίσουν το έργο τους.

Και ο κ. Βενιζέλος τρέχει πίσω από την σύζυγο, χτυπά το κεφάλι στους τοίχους του άδειου σπιτιού, ενώ ο κ. Παπανδρέου μοιράζει χαμόγελα και συνεντεύξεις.

Και, κυρίως, γυαλίζει το κανό – διότι έφθασε και το καλοκαίρι.
γράφει η Σοφία Βούλτεψη
από το Ελεύθερη Ζώνη