Η κομισιόν εκβιάζει προεκλογικά με έκθεση-τελεσίγραφο!

Αξιώνει κατεδάφιση μισθών και προκαταβολικές περικοπές, αλλιώς διακόπτει την χρηματοδότηση! Ευθεία παρέμβαση στην εσωτερική πολιτική της Ελλάδας, αλλά και ευθεία παράβαση του μνημονίου που η ίδια η κομισιόν απαιτεί να εφαρμόζεται «κατά γράμμα».

Νέα σοβαρή μείωση των μισθών απαιτεί η Κομισιόν από την Ελλάδα στην έκθεση που δημοσίευσε στις 30/5/2012 με τις συστάσεις της προς όλες τις κοινοτικές χώρες και ειδικά προς τη δική μας, με την αξιολόγηση της, μέχρι σήμερα, εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων και του προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης - σταθερότητας.

Η Επιτροπή, μπαίνοντας πλέον απροκάλυπτα στο προεκλογικό παιχνίδι στην Ελλάδα, εξαρτά τη νεπιτυχία του... προγράμματος μεταρρυθμίσεων και αυτού για τη σταθερότητα, των οποίων η επιτυχής εφαρμογή αντιμετωπίζει πια «υψηλούς κινδύνους», από την πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή της δημοσιονομικής σταθεροποίησης και την υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (μέτρων) αναπτυξιακού χαρακτήρα που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του προγράμματος (δεύτερο Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση).

Η Κομισιόν διαπιστώνει ότι, μεσοπρόθεσμα, παρατηρεί «ένταση» μεταξύ του «εσωτερικού αποπληθωρισμού» (σ.σ.: μείωση τιμών - μείωση ονομαστικών μισθών) και της «δημοσιονομικής σταθεροποίησης» (εξυγίανση - λιτότητα).

Αδιαφορώντας για την ύφεση στη χώρα μας μετά τη μείωση μισθών, συντάξεων, απολύσεων, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας, η Επιτροπή επιμένει στην ανάγκη της «αποκατάστασης της ανταγωνιστικότητας» μέσω του «εσωτερικού αποπληθωρισμού», δηλαδή, συνέχιση μείωσης τιμών, άρα και μισθών, με στόχο τη μείωση του κόστους παραγωγής. Αυτή η πολιτική θα οδηγήσει, κατά την Επιτροπή, «στη μετάβαση της οικονομίας από την έμφαση στην... κατανάλωση, στην τόνωση των εξαγωγών». Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι αυτό το «φάρμακο» που προτείνει θα πάρει χρόνο για να αποδώσει, η Κομισιόν, για να επιταχύνει την απόδοσή του, τονίζει ότι «απαιτείται εμπροσθοβαρής μείωση των ονομαστικών μισθών και του μη μισθολογικού κόστους».

Τα άσχημα νέα δεν σταματούν εδώ, αλλά προχωρούν και στη διατύπωση απαιτήσεων για την κάλυψη της «δημοσιονομικής τρύπας» για την περίοδο 2013-2014, εξαιτίας, κυρίως, της έντασης της ύφεσης, η οποία υπολογίζεται ότι θα αντιστοιχεί στο 5,5% του ΑΕΠ της χώρας (σ.σ.: γύρω στα 11,5 δισ. ευρώ). Και οι απαιτήσεις αυτές σημαίνουν ότι τους αμέσως επόμενους μήνες η Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει σε σημαντικές περικοπές δημόσιων δαπανών και αύξηση των δημόσιων εσόδων (σ.σ.: φόροι) «που θα πρέπει να αποτυπωθούν στο επικαιροποιημένο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα της».

Ο εκβιασμός της Κομισιόν συνεχίζεται με τη δήλωσή της ότι «η επιστροφή της τρόικας στην Ελλάδα θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα των εκλογών της 17ης Ιουνίου». Ενώ η μετάβαση της τρόικας στην Αθήνα είχε προγραμματισθεί για τα μέσα Ιουνίου, το αργότερο αρχές Ιουλίου, τώρα η Κομισιόν αναγγέλλει ότι η τελική απόφαση για την οριστικοποίηση συγκεκριμένης ημερομηνίας θα επανεξετασθεί τις αμέσως επόμενες εβδομάδες και, πάντως, μετά τις εκλογές.

Η τρόικα θα αποφασίσει για το παρακρατημένο 1,2 δις Ευρώ!

Από την τρόικα δε θα εξαρτηθεί -τελείως παράνομα- ο προσδιορισμός της ημερομηνίας για την καταβολή από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕFSF) του συμπληρωματικού ποσού του 1,2 δισ. ευρώ, το οποίο είχε παρακρατήσει, αυθαίρετα, προ εβδομάδων από τα 5,2 δισ. ευρώ που ήταν το ύψος της πρώτης δόσης της κοινοτικής χρηματοδοτικής βοήθειας. Είναι φανερό, έλεγαν κοινοτικοί παρατηρητές στις Βρυξέλλες, ότι η Κομισιόν, και πίσω από αυτήν η Γερμανία και οι άλλες νεοφιλελεύθερες χώρες της Ευρωζώνης, θέλουν να σταματήσουν κάθε δημόσια προεκλογική συζήτηση στην Ελλάδα γύρω από τα προγράμματα των κομμάτων για την επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου. Τα κεντρικά «θύματα» αυτής της επιδίωξης είναι οι ήπιες και δειλές προτάσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ για επαναδιαπραγμάτευση κάποιων δυσμενών όρων του Μνημονίου, αλλά και αυτές της ΔΗΜ.ΑΡ. με την περίφημη «σταδιακή απαγκίστρωση από το Μνημόνιο».

Πώς είναι δυνατή μια "πολιτισμένη" διαπραγμάτευση μαζί τους όταν οι κοινοτικοί μας εταίροι θέλουν να επιβάλουν στους Έλληνες νέες μειώσεις μισθών και αυξήσεις φόρων μαζί με την περαιτέρω συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους μέσω των μειώσεων των δημόσιων δαπανών; Αυτό είναι το ερώτημα των ίδιων κοινοτικών παρατηρητών, που θεωρούν πως μόνο μια κυβέρνηση αποφασισμένη για όλα μπορεί να επιβάλει ουσιαστική διαπραγμάτευση εκμεταλλευόμενη το συνεχώς επιδεινούμενο οικονομικό κλίμα στην Ευρώπη (σ.σ.: κρίση στην Ιταλία και την Ισπανία) και την ύφεση που επανέρχεται στην Ευρωζώνη.

Ως προς την ίδια έκθεσή της για την Ελλάδα, η Κομισιόν διαπιστώνει ακόμη, μεταξύ άλλων:

• Την ανεπαρκή πρόοδο στη μεταρρύθμιση του καθεστώτος που διέπει τις δημόσιες συμβάσεις και την ανυπαρξία φορολογικών μεταρρυθμίσεων.
• Την ανάγκη να προχωρήσουν οι, «κολλημένες» σήμερα, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (σ.σ.: πλήρης απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων, μέτρα βελτίωσης επιχειρηματικού περιβάλλοντος και τόνωσης του ανταγωνισμού και της ανταγωνιστικότητας) στην αγορά εργασίας, που οφείλονται στην κρατική γραφειοκρατία, τις ομάδες οικονομικών συμφερόντων και τα λόμπι.
• Η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας θα καθυστερήσει ακόμη, προβλέπει η Κομισιόν, και, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αναβάλλεται μέχρι και το 2014.
• Επιμένει η Κομισιόν να αποδίδει την αποτυχία του πρώτου προγράμματος (Μνημονίου) σε παράγοντες ανεξάρτητους από το περιεχόμενό του, δηλαδή στην πολιτική αστάθεια, στην κοινωνική αναταραχή, σε ζητήματα σχετικά με την ανικανότητα της δημόσιας διοίκησης, αλλά και στην ύφεση, χωρίς όμως να αποδέχεται στο ελάχιστο ότι αυτή ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της λιτότητας που επέβαλε το Μνημόνιο.
• Η Κομισιόν προβλέπει επίσης ότι η Ελλάδα δεν αναμένεται να επιστρέψει στις αγορές τα επόμενα τρία χρόνια, υποδηλώνοντας, έμμεσα μεν, αλλά με σαφήνεια, ότι η χώρα μας είναι άμεσα εξαρτημένη από την κοινοτική βοήθεια, η οποία, για να της χορηγηθεί, θα πρέπει προηγουμένως να εφαρμόσει απαρέγκλιτα όλα όσα της επιτάσσουν οι δανειστές της και είναι καταχωρημένα στο Μνημόνιο και τη δανειακή σύμβασή της μαζί τους.

Με άλλα λόγια, η Κομισιόν λέει στους Έλληνες: ξεχάστε κάθε ιδέα για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου αν θέλετε τα χρήματα του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης για να σωθείτε. Από αυτό το μπρα ντε φερ εμφανίζονται άμεσα εκτεθειμένοι στους Έλληνες ψηφοφόρους η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜ.ΑΡ. με την τακτική της διατύπωσης ντροπαλών και χλιαρών προτάσεών τους σε χώρες που δεν έχουν ξεδιψάσει ακόμη από το αίμα των Ελλήνων που ήπιαν τα τελευταία δυόμισι χρόνια.

από το περγάδι (το)

Είναι η επιστροφή στην δραχμή η λύση στο αδιέξοδο;

Το να έχουμε το δικό μας νόμισμα προϋποθέτει ότι πρέπει να βγούμε από την Ε.Ε. Αυτό έχει τα θετικά και τα αρνητικά του με τα θετικά να είναι λίγο περισσότερα.

Για πιο λόγο θα υποτιμηθεί το νέο μας νόμισμα; Ποιος θα το εκδώσει κατ' αρχάς;
Αν το εκδώσει η Τ.Τ.Ε., δηλαδή εμείς, θα αντικαταστήσει τα ευρώ με δραχμές ή νέες δραχμές ή όπως θέλετε το ονομάζετε. Τα ευρώ που θα μαζέψει θα είναι χρήμα εν ισχύ στην παγκόσμια οικονομία και θα αποτελέσουν συναλλαγματικό απόθεμα το κράτους και δεν θα καταστραφούν, όπως όταν το κράτος πήρε τις δραχμές και μας έδωσε ευρώ.

Τα χρήματα αυτά φτάνουν και περισσεύουν για να... βγούμε από το μνημόνιο και να μας καλύψουν το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών για ένα περίπου χρόνο.Τα χρήματα αυτά θα αποτελούν βέβαια πληθωριστικό χρήμα, το οποίο όμως δεν θα μπει μέσα στην δικιά μας οικονομία, αλλά ένα μέρος του θα πάει στην οικονομία της Ε.Ε. και θα δημιουργήσει εκεί πληθωριστικό πρόβλημα. Τα υπόλοιπα, σταδιακά θα πάνε στο εξωτερικό μέσω των πληρωμών των εισαγωγών μας. Σε αυτή την περίπτωση το ευρώ θα υποτιμηθεί έναντι του δικού μας νομίσματος αρχικά και για περίπου ένα χρόνο μέχρι να ισορροπήσει το σύστημα.

Αν το δικό μας νόμισμα το εκδώσει η Ε.Κ.Τ., δηλαδή η Ε.Ε., και μας το δώσει παίρνοντας τα ευρώ μας τότε το πληθωριστικό χρήμα θα πάει κατευθείαν στην Ε.Ε. υποτιμώντας άμεσα το ευρώ σε σχέση με το δικό μας νόμισμα. Ένα νόμισμα υποτιμάται κατά την διάρκεια των συναλλαγών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ποιος θα δεχθεί να πουλήσει π.χ. δραχμές για δολάρια σε χαμηλότερη τιμή από ότι έχει αγοράσει τις δραχμές από το ελληνικό κράτος, ώστε να υποτιμηθεί το νόμισμά μας; Θα πουλάει το κράτος φθηνότερα το νόμισμά μας από μόνο του, όταν η Ε.Ε. θα έχει πληθωριστικό χρήμα από τα δικά μας ευρώ;

Για αυτό, χρειάζεται να γίνει η μετάβαση μέσα από ένα μορατόριουμ με τις αγορές και τα κράτη της Ε.Ε. διάρκειας πχ 6 μηνών ότι δεν θα μας "επιτεθούν" οικονομικά και εμείς δεν θα χρησιμοποιήσουμε "αμυντικά" μέτρα εναντίων τους πχ δασμολόγηση.

Το να έχουμε το δικό μας νόμισμα είναι το μόνο που μας σώζει εμάς σαν λαό και σαν οικονομία μακροπρόθεσμα, αλλά είναι αυτό που δεν συμφέρει τους δανειστές μας και τους λίγους Έλληνες που έχουν μεγάλο πλούτο και για αυτό δεν θα μας αφήσουν να το κάνουμε.

Το να υποτιμηθεί βέβαια το νόμισμά μας αργότερα, δεν είναι κατ' ανάγκη κακό. Στις 13/3/97 είχαμε κάνει υποτίμηση 13% και μετά από δύο χρόνια μπήκαμε στην ευρωζώνη με 2% πληθωρισμό και πολύ καλά οικονομικά στοιχεία, χωρίς πολλές θυσίες από τον λαό, σίγουρα λιγότερες από ότι τώρα που μας τα παίρνουν από παντού και πάνε σε ένα βαρέλι δίχως πάτο.

Σχετικά με την υποχρεωτική μας έξοδο από την Ε.Ε. Αυτό θα γίνει μόνο και μόνο διότι δεν υπάρχει διαδικασία εξόδου από το ενιαίο νόμισμα. Τι θα κερδίσουμε και τι θα χάσουμε είναι το θέμα.

Θα εξοικονομήσουμε χρήματα από την ετήσια εισφορά που δίνουμε στο ευρωπαϊκό ταμείο. και τη συμμετοχή μας στο κοινό ταμείο για τις χώρες με οικονομικά προβλήματα όπως εμείς, από τα 110δις ένα μέρος είναι δικά μας χρήματα και έχουμε συμμετοχή και στα χρήματα που πήρε η Ιρλανδία. Αυτή την στιγμή μόνο αυτά χρωστάμε γιατί δεν έχουμε πάρει χρήματα από το δεύτερο δάνειο.

Δεν θα πληρώνουμε πρόστιμα γιατί δεν τηρούμε διάφορες "οδηγίες" που βγάζει κατά καιρούς η Κομισιόν (η Ευρωπαϊκή Κυβέρνηση δηλαδή και όχι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) και είμαστε βάση Ευρωπαϊκού δικαίου υποχρεωμένοι στην ένταξή τους στην εθνική νομοθεσία και υλοποίηση τους. Σε αντίθετη περίπτωση μας στέλνουν στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο το οποίο μας καταδικάζει και πληρώνουμε ημερήσιο πρόστιμο. Πέρα από το οικονομικό θέμα εδώ υπάρχει και θεσμικό μιας και πολλές από αυτές τις οδηγίες αφορούν θεσμικές αλλαγές οι οποίες έχουν αμφίβολα αποτελέσματα κατά την εφαρμογή τους στην χώρα μας και δεν είναι πάντα προς όφελος του λαού αλλά υπέρ διάφορων συμφερόντων. Πχ το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και τηλεφωνίας, την κατάργηση των ΧΥΤΑ, τις εκπομπές ρύπων των αυτοκινήτων κλπ.

Θα απελευθερωθούμε νομικά να εφαρμόσουμε πολιτικές που τώρα απαγορεύονται. Όπως για παράδειγμα με την Κοινή Αγροτική Πολιτική δεν μπορούμε να παράγουμε ότι και όσο θέλουμε και ούτε να επιδοτεί το κράτος αγρότες ή ιδιώτες γενικά. Δεν θα είμαστε υποχρεωμένοι να επιβάλουμε ΦΠΑ στα αγαθά και τις υπηρεσίες, βέβαια αυτός ο φόρος μπορεί να αντικατασταθεί με κάποιον άλλο όπως παλαιότερα ο ΦΚΕ, αλλά θα έχουμε ελευθερία στους συντελεστές που θα επιβληθούν αλλά και στα προϊόντα που θα υπόκεινται.

Τι θα χάσουμε όμως από την έξοδό μας από την Ε.Ε.;
Οικονομικά δεν θα χάσουμε πολλά μιας και ότι χρήματα παίρνουμε τώρα είναι επιδοτήσεις αγροτικών προϊόντων οι οποίες κόβονται το 2014.

Συγχρηματοδοτήσεις για την κατασκευή υποδομών τις οποίες στο τέλος τις πληρώνουμε πάλι εμείς και μάλιστα ακριβότερα.

Ενισχύσεις για την έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και το πολιτισμό μας όπου εκεί γίνετε το μεγάλο φαγοπότι.

Επιδοτήσεις για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη επιχειρήσεων που απευθύνονται σε λίγους και είναι κάτι που θα επιτρέπετε να το κάνει αύριο το κράτος μόνο του. Πολλά από τα παραπάνω περιλαμβάνονται στο 4ο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης όπου έχουμε την χαμηλότερη απορροφητικότητα από τα κράτη της Ε.Ε.

Όσο αφορά το εμπορικό πλαίσιο της χώρας μας αυτό καθορίζετε με βάση το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο και ακόμα και αν φύγουμε από της Ε.Ε. μπορούμε να διατηρήσουμε την τελωνειακή ένωση με τα κράτη μέλη της Ε.Ε. Πρόβλημα θα έχουμε με την ναυτιλία καθώς η Ελληνική Ναυτιλία χρίζει ειδικής μεταχείρισης από την Ε.Ε.

Θεσμικά δεν θα χάσουμε ιδιαίτερα διότι θα έχουμε την ευελιξία να νομοθετούμε νόμους που ταιριάζουν περισσότερο στην χώρα μας παρά στην πχ Φιλανδία όπως κάνει η Ε.Ε. εκδίδοντας οδηγίες για όλες τις χώρες ανεξαιρέτως.

Στο μόνο που θα είμαστε σίγουρα ζημιωμένοι είναι στην εξωτερική πολιτική μας μιας και θα χάσουμε αρκετό από το κύρος που έχουμε στο κόσμο ως χώρας της Ε.Ε., χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα αλλάξουν οι συμμαχίες που έχουμε και τώρα. Απλά θα έχουμε μικρότερη διαπραγματευτική ισχύ. Βέβαια θα έχουμε και μεγαλύτερη ευελιξία απαγκιστρωμένοι από τις αγκυλώσεις της Ευρωπαϊκής Εξωτερικής πολιτικής είτε αφορά τα Βαλκάνια, είτε τον Αραβικό κόσμο που βρίσκετε σε μια φάση μετάλλαξης με άγνωστο αποτέλεσμα, είτε αφορά εμπορικές-οικονομικές συμμαχίες με την Ρωσία, την Κίνα κλπ.

Τελευταίο άφησα τον μεγάλο χαμένο, τις Τράπεζες. Έχουν δανειστεί σε ευρώ και πρέπει να αποπληρώσουν σε ευρώ. Μόνο με ανακεφαλαιοποίηση μπορούν να σωθούν. Δεν ξέρω ποιες τράπεζες χρειάζεται να σωθούν και αν χρειάζεται αλλά γιατί να δανειζόμαστε εμείς για να τους δώσουμε κεφάλαια χωρίς να γινόμαστε μέτοχοι τους και δεν το κάνει κατευθείαν το Ευρωπαϊκό Τραπεζικό Σύστημα μέσω του EFSF; Τα χρήματα των τραπεζών τα παίρνουμε από το EFSF!!!!!! Γιατί δεν τα δίνουν κατευθείαν στις τράπεζες που αυτοί κρίνουν ότι χρειάζεται να σωθούν και ας πάρουν τον έλεγχό τους;
γράφει ο Χρήστος Τσολάκος

Στο ευρώ υπό προθεσμία τελεί από σήμερα η Ελλάδα...

Στο ευρώ υπό προθεσμία τελεί από σήμερα η Ελλάδα καθώς οι δανειστές αποφάσισαν να κλιμακώσουν τις πιέσεις, επιδιώκοντας το σχηματισμό κυβέρνησης και την συνέχιση της εκτέλεσης του μνημονίου.

Ήδη στα πλαίσια της.. συνεδρίασης του ΔΣ του EFSF αλλά και σε αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επαφές μεταξύ Βερολίνου, Βρυξελλών, Λουξεμβούργου και Ελσίνκι που είχαν κυβερνητικά και κοινοτικά στελέχη κυριάρχησε η τάση του «ας πάρουμε τα μέτρα μας». Έτσι ερμηνεύεται η παρακράτηση ενός εκ των 5,2 δις ευρώ του τρίτου τμήματος της πρώτης δόσης του νέου δανείου προς την Ελλάδα. Επισήμως από την ανακοίνωση του ΔΣ του EFSF τεκμαίρεται πως... εκταμιεύεται ποσό υπέρ αρκετό για τις ανάγκες της χώρας (4,2 δις έναντι αναγκών ύψους 3,3δις) και συνεπώς η Ελλάδα δεν ωθείται προς τη στάση πληρωμών.

Η κίνηση αυτή αποτελεί μια σαφή πολιτική προειδοποίηση ότι οι εταίροι δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχτούν παρατεταμένη πολιτική αστάθεια ή υπαναχώρηση από τα υπεσχημένα. Στην πράξη όπως επισημαίνουν πηγές της Κομισιόν και της προεδρίας του eurogroup με επικοινωνιακές αρμοδιότητες, ολόκληρο το ποσό των 5,2 δις μαζί με τις καταβολές του Απριλίου και του Μαρτίου εμπίπτουν σε μια και μόνη πολιτική απόφαση του eurogroup του Μαρτίου που ενεργοποίησε το νέο ελληνικό πρόγραμμα, ενέκρινε την αναδιάρθρωση του χρέους και την εξυπηρέτηση των δανειακών αναγκών της Ελλάδας ως το 2014. Η απόφαση του eurogroup, που προσυπέγραψαν και οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής, προβλέπει ότι οι καταβολές θα γίνονται μόνο αν η Ελλάδα λαμβάνει θετικές αξιολογήσεις από την τρόικα, δηλαδή προχωρά στην μείωση των ελλειμμάτων και τις μεταρρυθμίσεις.

Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής και την εκδήλωση των προθέσεων μερίδας των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη νέα βουλή είναι σαφές για τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο ότι η χώρα αμφιταλαντεύεται. Καθιστούν λοιπόν σαφές, με έναν «διπλωματικό» αλλά ηχηρό τρόπο ότι «ο μόνος δρόμος για την παραμονή στο ευρώ είναι μέσα στο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής». Ο δρόμος που επέλεξαν μάλιστα να περάσουν από εδώ και πέρα το μήνυμά τους θα είναι απόλυτα θεσμικός. Ξεκαθαρίζουν ότι θα συνδιαλλαγούν επίσημα μόνο με τις αρχές της χώρας και όχι με τα ίδια τα πολιτικά κόμματα (θα δούμε βέβαια πόσο θα το τηρήσουν) και για αυτό ούτε η γαλλική προεδρία ούτε η καγκελαρία θα δεχθούν συναντήσεις με αρχηγούς κομμάτων.

Χωρίς πολλές πολλές δημόσιες δηλώσεις - από την Κομισιόν τουλάχιστον - οι δανειστές ξεκαθαρίζουν πως τα πολιτικά κόμματα πρέπει να δεχθούν ότι:

1. το κράτος έχει συνέχεια,
2. οι δεσμεύσεις μιας κυβέρνησης ισχύουν και για την όποια επόμενη,
3. η Ελλάδα έχει ήδη δεχθεί τεράστια ποσά για την εξυπηρέτηση του χρέους της από τους εταίρους και το ΔΝΤ,
4. η Ευρώπη έχει «εκτεθεί» για χάρη της Ελλάδας παγκοσμίως με την υποστήριξη της αναδιάρθρωσης του χρέους προς ιδιώτες,
5. δόθηκε ήδη χρόνος, τεχνογνωσία και διευκολύνσεις για να καταστεί το οικονομικό μέλλον της χώρας βιώσιμο
6. και εν τέλει η αλληλεγγύη είναι αμφίδρομη.

Τα στελέχη της Επιτροπής που γίνονται αποδέκτες των διαφόρων αντιμνημονιακών κραυγών που ενημερώνουν την Αθήνα ότι καταγγελία της δανειακής σύμβασης συνεπάγεται έξοδο από το κοινό νόμισμα και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και οποιαδήποτε συζήτηση μπορεί να γίνει μόνο διά της θεσμικής οδού που προβλέπεται στη σύμβαση. «Ελαφρύνσεις» προφανώς και μπορούν να γίνουν, μόνο όμως αν είναι λειτουργικές. Προειδοποιούν επίσης ότι πολλά από όσα ακούγονται στην Αθήνα από δεξιά και αριστερά κόμματα «δεν αντιβαίνουν μόνο στις προβλέψεις της σύμβασης αλλά αντίκεινται στο κοινοτικό και διεθνές δίκαιο» - κάτι για το οποίο δε θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια.

Τέλος σε σχέση με τη συζήτηση περί ανάπτυξης, που κυριάρχησε τόσο στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όσο και στο Συνέδριο για την «κατάσταση στην Ένωση» που διεξάγεται χθες και σήμερα στη Φλωρεντία, με τη συμμετοχή Μπαρόζο και Ρεν, οι πάντες καθιστούν σαφές πως «είναι μια συζήτηση παράλληλη με την ελληνική υπόθεση, η Ελλάδα προφανώς και θα ωφεληθεί αλλά πρέπει να παραμείνει στην εξίσωση προχωρώντας τις μεταρρυθμίσεις».

από το real